CZY WIESZ, JAKA TO OPOWIEŚĆ?
CZY WIESZ, JAKA TO OPOWIEŚĆ? SPRAWDŹ ZNAJOMOŚĆ PRZECZYTANYCH
KSIĄŻEK.
DZISIAJ PRZYGOTOWAŁAM DLA WAS MINI SPRAWDZIAN ZE ZNAJOMOŚCI PRZECZYTANYCH KSIĄŻEK PT. "CZY WIESZ, JAKA TO OPOWIEŚĆ?"
ZAMIEŚCIŁAM FRAGMENTY Z TRZECH KSIĄŻEK, A WASZYM ZADANIEM BĘDZIE ODGADNIĘCIE TYTUŁU KSIĄŻKI I AUTORA, Z KTÓREJ POCHODZI DANY TEKST. MYŚLĘ, ŻE PORADZICIE SOBIE DOSKONALE I WYKAŻECIE SIĘ DOBRĄ ZNAJOMOŚCIĄ PRZECZYTANYCH KSIĄŻEK.
ŻYCZĘ POWODZENIA!
FRAGMENT 1
"NAJSTARSZEMU ZAPISAŁ MŁYN Z CAŁYM WYPOSAŻENIEM. ŚREDNI SYN DOSTAŁ OSŁA ORAZ WÓZ, DO KTÓREGO GO ZAPRZĘGANO. NAJMŁODSZY ZAŚ - TYLKO SZAREGO KOTA.
- TO NIESPRAWIEDLIWE! - ŻALIŁ SIĘ MŁYNARCZYK. - WY DOSTALIŚCIE WSZYSTKO, CO POTRZEBNE DO ŻYCIA, A CO JA MAM ZROBIĆ Z TYM KOTEM?
- TAK POSTANOWIŁ OJCIEC I MUSISZ SIĘ Z TYM POGODZIĆ - ODPOWIEDZIELI BRACIA.
- W MŁYNIE JEST ZA CIASNO DLA NAS WSZYSTKICH, WIĘC NAJLEPIEJ WEŹ KOTA I IDŹ W ŚWIAT - POWIEDZIAŁA ŻONA NAJSTARSZEGO.
MŁYNARCZYK ZASMUCIŁ SIĘ, BO ZROZUMIAŁ, ŻE BRACIA MU NIE POMOGĄ I RZECZYWIŚCIE MUSI RUSZYĆ SZUKAĆ SZCZĘŚCIA GDZIE INDZIEJ.
POSZEDŁ WIĘC SPAKOWAĆ SWOJE RZECZY.
- NO I CO ZROBIMY KOCIE? - SPYTAŁ, PATRZĄC NA OBSERWUJĄCEGO GO KOTA.
-TERAZ MAM TYLKO CIEBIE.
- I JA CIE NIE ZAWIODĘ - ODPARŁ KOT. MŁYNARCZYK BARDZO SIĘ ZDZIWIŁ, ALE I UCIESZYŁ, GDYŻ POJĄŁ, ŻE JEGO KOT JEST MAGICZNY - PRZECIEŻ TYLKO MAGICZNE KOTY POTRAFIĄ MÓWIĆ! NIC JEDNAK NIE POWIEDZIAŁ BRACIOM, TYLKO POŻEGNAŁ SIĘ Z NIMI I WYRUSZYŁ PRZED SIEBIE.
POD WIECZÓR ZATRZYMALI SIĘ NA ODPOCZYNEK. MŁYNARCZYK MIAŁ ZE SOBĄ TYLKO KAWAŁEK SUCHEJ BUŁKI, GDYŻ BRATOWA NIE DAŁA MU NIC WIĘCEJ, ALE PODZIELIŁ SIĘ NIM Z KOTEM.
- CO MY DALEJ ZROBIMY? - MARTWIŁ SIĘ.
- NIE PRZEJMUJ SIĘ, JA CI POMOGĘ - OBIECAŁ KOT.
- ALE JAKIM SPOSOBEM? - ZAPYTAŁ MŁYNARCZYK. WIEDZIAŁ, ŻE JEGO KOT JEST SPRYTNY, ALE WIEDZIAŁ TEŻ, ŻE CZĘSTO PODKRADAŁ RÓŻNE RZECZY Z MŁYNA. NIE ZAMIERZAŁ ZAŚ BOGACIĆ SIĘ KRADNĄC.
- SKUTECZNYM - ZAŚMIAŁ SIĘ KOT.
-SKUTECZNYM NIEKONIECZNIE ZNACZY UCZCIWY -POWIEDZIAŁ MŁYNARCZYK.
- NIE CHCĘ SIĘ NIGDY WSTYDZIĆ SWOJEGO POSTĘPOWANIA, WIĘC COKOLWIEK ZROBISZ, PAMIĘTAJ O TYM.
- JAK SOBIE ŻYCZYSZ - ZGODZIŁ SIĘ KOT. - TY NIE BĘDZIESZ MUSIAŁ NIC ROBIĆ, ZOSTAW TO MNIE. MAM TYLKO JEDNĄ PROŚBĘ: KUP MI ŁADNE, CZERWONE BUTY Z OSTROGAMI I DUŻY PŁÓCIENNY WOREK.
MŁYNARCZYK BARDZO SIĘ ZDZIWIŁ, ALE KOT ZA NIC NIE CHCIAŁ POWIEDZIEĆ, DO CZEGO MU TE PRZEDMIOTY. JEDNAK OBIECAŁ, ŻE W NICZYM NIE ZASZKODZI TO UCZCIWOŚCI CHŁOPCA, WIĘC CHŁOPIEC SPEŁNIŁ JEGO PROŚBĘ. KOT BYŁ BARDZO ZADOWOLONY. NATYCHMIAST ZAŁOŻYŁ BUTY, A POTEM NARWAŁ MNÓSTWO ŚWIEŻEJ, PACHNĄCEJ TRAWY, WŁOŻYŁ JĄ DO WORKA I UŁOŻYŁ SIĘ NA PIĘKNEJ ŁĄCE POD LASEM, UDAJĄC ŻE GŁĘBOKO ŚPI.
WKRÓTCE Z LASU WYSZEDŁ ZAJĄCZEK, ZWABIONY ZAPACHEM TRAWY.
UPEWNIŁ SIĘ, ŻE KOT ŚPI, I ZACZĄŁ ZAJADAĆ TAK ŁAKOMIE, ŻE AŻ WSZEDŁ DO WORKA. WTEDY KOT ZERWAŁ SIĘ, ZAWIĄZAŁ WOREK I PĘDEM POBIEGŁ DO KRÓLEWSKIEGO ZAMKU.
- PROSZĘ O WIDZENIE Z KRÓLEM! - ZAWOŁAŁ, STAJĄC POD BRAMĄ. - NIOSĘ DAR DLA JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI!
STRAŻNICY OTWORZYLI I ZDZIWILI SIĘ NA WIDOK KOTA Z OSTROGAMI. ZAPROWADZILI GO DO KRÓLA, A WTEDY KOT UKŁONIŁ SIĘ NISKO I POWIEDZIAŁ:
- PRZYNOSZĘ DAR OD MOJEGO PANA. JEST TO ZAJĄCZEK Z JEGO PÓL.
MÓJ PAN JEST CZŁOWIEKIEM BOGATYM I UCZCIWYM, DLATEGO TYM, CO MA, CHĘTNIE SIĘ PODZIELI.
- A KIM JEST TWÓJ PAN? - ZAPYTAŁ ZACIEKAWIONY KRÓL.
- MOIM PANEM JEST MARKIZ CARRABAS - OZNAJMIŁ KOT.
- PODZIĘKUJ WIE SWOJEMU PANU - RZEKŁ KRÓL. KOT UKŁONIŁ SIĘ ZNOWU, PO CZYM WYBIEGŁ Z ZAMKU I WRÓCIŁ DO MŁYNARCZYKA, KTÓRY JUŻ NIEPOKOIŁ SIĘ JEGO ZNIKNIĘCIEM. NIC MU JEDNAK NIE POWIEDZIAŁ..."
FRAGMENT 2
"PEWNEGO DNIA WSZYSCY STALI SIĘ NAGLE BARDZO ZAJĘCI. KIEDY OLAF ODNALAZŁ ELSĘ W SALI NARAD, ZAWOŁAŁ:
- CHODŹMY POSKAKAĆ W LIŚCIACH!
JEDNAK KRÓLOWA MIAŁA WŁAŚNIE SPOTKANIE Z AMBASADOREM Z DALEKIEGO KRAJU.
- PRZYKRO MI, OLAFIE, ALE MAM DZISIAJ DUŻO PRACY.
NA KORYTARZU BAŁWANEK ZOBACZYŁ ANNĘ.
- MOŻE POŚLIZGASZ SIĘ ZE MNĄ PO LŚNIĄCYCH ZAMKOWYCH POSADZKACH?
- BARDZO BYM CHCIAŁA, OLAFKU, ALE MAM DZISIAJ MNÓSTWO PRACY. MUSZĘ POMÓC ELSIE W JEJ KRÓLEWSKICH OBOWIĄZKACH - TŁUMACZYŁA SIĘ ANNA.
OLAF WYSZEDŁ NA DZIEDZINIEC I ZOBACZYŁ KRISTOFFA.
- MOŻEMY POJECHAĆ ZE SWENEM NAD FIORD?
- WYBACZ RZUCIŁ W POSPIECHU KRISTOFF - ALE MAM DZISIAJ DUŻO PRACY.
MUSZĘ PILNIE SPRZEDAĆ LÓD! ZARÓWNO KRISTOFF, JAK I ANNA MÓWILI O CZYMŚ, CO NAZYWAŁO SIĘ "PRACĄ".
BAŁWANEK NIE BARDZO WIEDZIAŁ, CO TO SŁOWO ZNACZY.
- HEJ, MOŻESZ MI WYJAŚNIĆ, CO TO JEST PRACA? - SPYTAŁ PRZECHODZĄCEGO CHŁOPCA.
ALE CHŁOPIEC TYLKO WZRUSZYŁ RAMIONAMI.
NA SZCZĘŚCIE SPOTKAŁ GERDĘ, WIERNĄ SŁUŻKĘ ELSY I ANNY. POCZCIWA GERDA WZIĘŁA GO ZA RĘKĘ I POPROWADZIŁA DO ZAMKU.
- PRACA TO OBOWIĄZEK ROBIENIA RÓŻNYCH RZECZY DLA ZAMKU I KRÓLESTWA - WYJAŚNIŁA PO DRODZE.
- CHCIAŁBYM ROBIĆ COŚ DLA KOGOŚ - POWIEDZIAŁ BAŁWANEK. - CZY JA TEŻ MOGĘ DOSTAĆ PRACĘ?
- OCZYWIŚCIE, ŻE TAK. - CHODŹ ZE MNĄ DO KUCHNI, TO ZNAJDĘ CI JAKĄŚ PRACĘ.
OLAF NIE POSIADAŁ SIĘ ZE SZCZĘŚCIA. W KUCHNI WRZAŁO - SZYKOWANO MNÓSTWO WSPANIAŁYCH POTRAW.
KUCHARZ POKAZAŁ OLAFOWI, JAK SORTOWAĆ WARZYWA Z PRZEZNACZENIEM NA RÓŻNE POTRAWY. PRACA SORTOWACZA WARZYW SPODOBAŁA SIĘ OLAFOWI! W KUCHNI BYŁO CIEPŁO I PRZYTULNIE, A WARZYWA PRZYPOMINAŁY MU WŁASNY NOS. MOŻE NAWET ZNAJDZIE SOBIE NOWY? PRZYMIERZYŁ GRZYB... POMIDOR ... I RZODKIEWKĘ!
WTEM DO KUCHNI WSZEDŁ MĘŻCZYZNA NIOSĄCY DWIE DZIWNE SZCZOTKI.
- CZY KTOŚ WZYWAŁ KOMINIARZA? - ZAPYTAŁ
- TAK, TAK - ODPOWIEDZIAŁA GERDA. - TRZEBA PRZECZYŚCIĆ KOMIN W JADALNI.
- PAN BĘDZIE PRACOWAĆ? MOGĘ POMÓC? - ZAPYTAŁ OLAF.
- ALEŻ OCZYWIŚCIE! - ODPARŁ Z UŚMIECHEM KOMINIARZ.
OLAF WSZEDŁ ZA KOMINIARZEM NA DACH.
- NAUCZĘ CIĘ, JAK SIĘ TO ROBI - POWIEDZIAŁ CZYŚCICIEL KOMINÓW. - POCHYLASZ SIĘ NAD KOMINEM I ...
OLAF ZA BARDZO SIĘ POCHYLIŁ I WPADŁ DO ŚRODKA!
- JU - HUU! - WRZASNĄŁ. - PODOBA MI SIĘ PRACA!
KOMINIARZ USIŁOWAŁ GO CHWYCIĆ, ALE ŚLISKI BAŁWAN WYMKNĄŁ MU SIĘ Z RĄK I ZNIKŁ W CZARNEJ CZELUŚCI...
PO CHWILI W CHMURZE SADZY BAŁWANEK WYLĄDOWAŁ W KOMINKU W JADALNI! SADZA BYŁA TAK CZARNA JAK JEGO GUZIKI!
- OLAFIE, KRÓLOWA ZARAZ BĘDZIE PODEJMOWAŁA AMBASADORA OBIADEM - POWIEDZIAŁ KAJ, KTÓRY NAKRYŁ DO STOŁU. - WSZYSTKO TUTAJ MUSI LŚNIĆ - NAWET TY!OLAF WYSZEDŁ NA DWÓR I OTRZEPAŁ SIĘ Z SADZY.
- UFF, WRESZCIE JESTEM CZYSTY! - POWIEDZIAŁ.
- EJ! - ZAWOŁAŁ STAJENNY. - OBSYPAŁEŚ SADZĄ KONIA AMBASADORA!
BAŁWANEK PATRZYŁ, JAK STAJENNY ZABIERA SIĘ DO CZYSZCZENIA RUMAKA.
- O CZY TO JEST PRACA? - ZAPYTAŁ.
- TAK, A CO? CHCESZ POMÓC?
I TAK OLAF PRZEPRACOWAŁ CAŁE POPOŁUDNIE W STAJNI..."
FRAGMENT 3
"MROK GĘSTNIAŁ, GDY PRZEZ GAŁĘZIE SOSNY DOSTRZEGŁA NIKŁE ŚWIATEŁKO. POSZŁA W JEGO KIERUNKU I WKRÓTCE ZNALAZŁA MAŁĄ CHATKĘ, A W NIEJ MAŁE STOŁY, KRZESŁA I SIEDEM ŁÓŻEK.
- SĄ NIEWYGODNE NAWET DLA DZIECI - SZEPNĘŁA. - CIEKAWE KTO TU MIESZKA. TAK CZY INACZEJ, ZOSTANĘ TUTAJ NA NOC. W MALEŃKIEJ SPIŻARNI ZNALAZŁA SIEDEM PORCJI, PRZYGOTOWANYCH ZAPEWNE NA KOLACJĘ. ZJADŁA WSZYSTKIE, KORZYSTAJĄC Z MACIUPEŃKICH NACZYŃ, ALE LEDWO ZASPOKOIŁA GŁÓD. POTEM ZSUNĘŁA ŁÓŻECZKA I UŁOŻYŁA SIĘ W POPRZEK NICH. SZYBKO ZASNĘŁA.
PO GODZINIE WRÓCILI GOSPODARZE CHATKI. BYŁO TO SIEDEM KRASNOLUDKÓW.
- KTOŚ JADŁ MOJĄ ŁYŻECZKĄ! - ZAWOŁAŁ PIERWSZY.
- KTOŚ PIŁ Z MOJEGO KUBKA - POWIEDZIAŁ DRUGI.
- KTOŚ POCZĘSTOWAŁ SIĘ NASZĄ KOLACJĄ - OBURZYŁ SIĘ TRZECI.
- KTOŚ ŚPI W MOIM ŁÓŻECZKU! - KRZYKNĄŁ CZWARTY.
- I W NASZYCH! - DOŁĄCZYLI DO NIEGO PIĄTY I SZÓSTY.
- TO DZIEWCZYNKA - POWIEDZIAŁ SIÓDMY.
I WTEDY WŁAŚNIE ŚNIEŻKA OBUDZIŁA SIĘ.
- A TO CO" - ZE ZDUMIENIA PRZETARŁA OCZY. - NIGDY NIE WIDZIAŁAM, ŻEBY KTOŚ BYŁ TAK MAŁY, CHOCIAŻ PRZECIEŻ MIELIŚMY NA DWORZE KARŁY.
- NA DWORZE? - ZDZIWIŁY SIĘ KRASNOLUDKI. - JESTEŚ KRÓLEWNĄ?
- TAK.
I OPOWIEDZIAŁA I M CAŁĄ HISTORIĘ.
- NIE MOŻESZ WRÓCIĆ DO MACOCHY. ZOSTAŃ Z NAMI - POWIEDZIAŁY KRASNOLUDKI. - PRZYDA SIĘ TU KTOŚ, KTO ZADBA O NASZĄ CHATĘ.
ŚNIEŻKA SKORZYSTAŁA Z ZAPROSZENIA. SZYBKO ZAPRZYJAŹNIŁA SIĘ ZE SWOIMI GOSPODARZAMI I, CHOĆ WSPOMINAŁA PAŁAC I OJCA, BYŁA CAŁKIEM SZCZĘŚLIWA.
TYMCZASEM ZŁA KRÓLOWA ZNÓW ZAPYTAŁA LUSTERKO:
- ZWIERCIADEŁKO, POWIEDZ PRZECIE, KTÓŻ JEST NAJPIĘKNIEJSZY NA ŚWIECIE?
A GDY USŁYSZAŁA:
- TYŚ PIĘKNA JAK GWIAZDY NA NIEBIE, LECZ ŚNIEŻKA PIĘKNIEJSZA OD CIEBIE.
- WPADŁA W FURIĘ.
NATYCHMIAST KAZAŁA WTRĄCIĆ DO LOCHU MYŚLIWEGO, BY TAM OCZEKIWAŁ NA EGZEKUCJĘ, SAMA ZAŚ POSZŁA DO NAJDALSZEJ WIEŻY, GDZIE PRZECHOWYWAŁA KILKA KSIĄG I PRZYRZĄDÓW MAGICZNYCH. SPOD STOSU SZPARGAŁÓW WYCIĄGNĘŁA SZKLANĄ KULĘ.
- A, MAM CIĘ, PASKUDNE DZIEWUSZYSKO! - WYMRUCZAŁA. - CHATA KRASNOLUDKÓW. TO NIEDALEKO. TRAFIĘ TAM BEZ TRUDU, JESZCZE TYLKO PRZYGOTUJĘ DLA CIEBIE MAŁĄ NIESPODZIANKĘ.
WEDŁUG PRZEPISU Z CZARODZIEJSKIEJ KSIĘGI ZAGOTOWAŁA W RONDELKU TRUJĄCĄ MIKSTURĘ I ZANURZYŁA W NIEJ OZDOBNY GRZEBIEŃ. NATYCHMIAST ZAMIENIŁA SIĘ W PRZYGARBIONĄ STARUSZKĘ. NIE TRACĄC CZASU POSZŁA DO CHATKI KRASNOLUDKÓW.
- PUK, PUK - ZASTUKAŁA W OKIENNICE.
- CZY MASZ TROCHĘ WODY, MOJE ŚLICZNE DZIECKO? - ZAPYTAŁA DRŻĄCYM GŁOSEM KRÓLOWA. - IDĘ Z DALEKA I JESTEM BARDZO SPRAGNIONA.
DZIEWCZYNKA CHĘTNIE POCZĘSTOWAŁA JĄ ORZEŹWIAJĄCĄ WODĄ ZE ŹRÓDEŁKA.
- DZIĘKUJĘ CI, MOJA PIĘKNA- GIĘŁA SIĘ W FAŁSZYWYCH UKŁONACH STARUSZKA. - TAKA WODA WARTA JEST SKARBU. PRZYJMIJ W PODZIĘCE CHOCIAŻ TEN GRZEBIEŃ. MOIM SIWYM KOSMYKOM SIĘ NIE PRZYDA, A TY MASZ TAKIE LŚNIĄCE WŁOSY. NIECH CI SŁUŻY JAK UMIE. ŚNIEŻKA GRZECZNIE PODZIĘKOWAŁA ZA UPOMINEK I GDY TYLKO STARUSZKA ZNIKNĘŁA ZA DRZEWAMI, ZACZĘŁA SIĘ CZESAĆ.
ZA KAŻDYM POCIĄGNIĘCIEM GRZEBIENIA STAWAŁA SIĘ CORAZ BARDZIEJ SENNA, AZ W KOŃCU OSUNĘŁA SIĘ NA ZIEMIĘ WE ŚNIE TAK TWARDYM.
W PAŁACU LUSTERKO ZNÓW ZAPEWNIŁO KRÓLOWĄ, ŻE NIE MA NA ŚWIECIE PIĘKNIEJSZEJ OD NIEJ KOBIETY.
WRÓCIWSZY DO CHATKI, KRASNOLUDKI ZNALAZŁY NIEPRZYTOMNĄ ŚNIEŻKĘ I WPADŁY W ROZPACZ. WŚRÓD ŁEZ KTÓRYŚ W KOŃCU ZAUWAŻYŁ W JE WŁOSACH GRZEBIEŃ I WYJĄŁ GO, BY ZACHOWAĆ NA PAMIĄTKĘ. JAKAŻ BYŁA RADOŚĆ WSZYSTKICH, GDY DZIEWCZYNKA OCKNĘŁA SIĘ.
- NIGDY WIĘCEJ NIE UFAJ OBCYM. TO MUSIAŁA BYĆ TWOJA MACOCHA. PRZEBRANA ALBO ZACZAROWANA. MUSISZ SIĘ STRZEC - POWIEDZIAŁY KRASNOLUDKI.ODTĄD ZAWSZE JEDEN Z NAS BĘDZIE ZOSTAWAŁ Z TOBĄ..."
"NAJSTARSZEMU ZAPISAŁ MŁYN Z CAŁYM WYPOSAŻENIEM. ŚREDNI SYN DOSTAŁ OSŁA ORAZ WÓZ, DO KTÓREGO GO ZAPRZĘGANO. NAJMŁODSZY ZAŚ - TYLKO SZAREGO KOTA.
- TO NIESPRAWIEDLIWE! - ŻALIŁ SIĘ MŁYNARCZYK. - WY DOSTALIŚCIE WSZYSTKO, CO POTRZEBNE DO ŻYCIA, A CO JA MAM ZROBIĆ Z TYM KOTEM?
- TAK POSTANOWIŁ OJCIEC I MUSISZ SIĘ Z TYM POGODZIĆ - ODPOWIEDZIELI BRACIA.
- W MŁYNIE JEST ZA CIASNO DLA NAS WSZYSTKICH, WIĘC NAJLEPIEJ WEŹ KOTA I IDŹ W ŚWIAT - POWIEDZIAŁA ŻONA NAJSTARSZEGO.
MŁYNARCZYK ZASMUCIŁ SIĘ, BO ZROZUMIAŁ, ŻE BRACIA MU NIE POMOGĄ I RZECZYWIŚCIE MUSI RUSZYĆ SZUKAĆ SZCZĘŚCIA GDZIE INDZIEJ.
POSZEDŁ WIĘC SPAKOWAĆ SWOJE RZECZY.
- NO I CO ZROBIMY KOCIE? - SPYTAŁ, PATRZĄC NA OBSERWUJĄCEGO GO KOTA.
-TERAZ MAM TYLKO CIEBIE.
- I JA CIE NIE ZAWIODĘ - ODPARŁ KOT. MŁYNARCZYK BARDZO SIĘ ZDZIWIŁ, ALE I UCIESZYŁ, GDYŻ POJĄŁ, ŻE JEGO KOT JEST MAGICZNY - PRZECIEŻ TYLKO MAGICZNE KOTY POTRAFIĄ MÓWIĆ! NIC JEDNAK NIE POWIEDZIAŁ BRACIOM, TYLKO POŻEGNAŁ SIĘ Z NIMI I WYRUSZYŁ PRZED SIEBIE.
POD WIECZÓR ZATRZYMALI SIĘ NA ODPOCZYNEK. MŁYNARCZYK MIAŁ ZE SOBĄ TYLKO KAWAŁEK SUCHEJ BUŁKI, GDYŻ BRATOWA NIE DAŁA MU NIC WIĘCEJ, ALE PODZIELIŁ SIĘ NIM Z KOTEM.
- CO MY DALEJ ZROBIMY? - MARTWIŁ SIĘ.
- NIE PRZEJMUJ SIĘ, JA CI POMOGĘ - OBIECAŁ KOT.
- ALE JAKIM SPOSOBEM? - ZAPYTAŁ MŁYNARCZYK. WIEDZIAŁ, ŻE JEGO KOT JEST SPRYTNY, ALE WIEDZIAŁ TEŻ, ŻE CZĘSTO PODKRADAŁ RÓŻNE RZECZY Z MŁYNA. NIE ZAMIERZAŁ ZAŚ BOGACIĆ SIĘ KRADNĄC.
- SKUTECZNYM - ZAŚMIAŁ SIĘ KOT.
-SKUTECZNYM NIEKONIECZNIE ZNACZY UCZCIWY -POWIEDZIAŁ MŁYNARCZYK.
- NIE CHCĘ SIĘ NIGDY WSTYDZIĆ SWOJEGO POSTĘPOWANIA, WIĘC COKOLWIEK ZROBISZ, PAMIĘTAJ O TYM.
- JAK SOBIE ŻYCZYSZ - ZGODZIŁ SIĘ KOT. - TY NIE BĘDZIESZ MUSIAŁ NIC ROBIĆ, ZOSTAW TO MNIE. MAM TYLKO JEDNĄ PROŚBĘ: KUP MI ŁADNE, CZERWONE BUTY Z OSTROGAMI I DUŻY PŁÓCIENNY WOREK.
MŁYNARCZYK BARDZO SIĘ ZDZIWIŁ, ALE KOT ZA NIC NIE CHCIAŁ POWIEDZIEĆ, DO CZEGO MU TE PRZEDMIOTY. JEDNAK OBIECAŁ, ŻE W NICZYM NIE ZASZKODZI TO UCZCIWOŚCI CHŁOPCA, WIĘC CHŁOPIEC SPEŁNIŁ JEGO PROŚBĘ. KOT BYŁ BARDZO ZADOWOLONY. NATYCHMIAST ZAŁOŻYŁ BUTY, A POTEM NARWAŁ MNÓSTWO ŚWIEŻEJ, PACHNĄCEJ TRAWY, WŁOŻYŁ JĄ DO WORKA I UŁOŻYŁ SIĘ NA PIĘKNEJ ŁĄCE POD LASEM, UDAJĄC ŻE GŁĘBOKO ŚPI.
WKRÓTCE Z LASU WYSZEDŁ ZAJĄCZEK, ZWABIONY ZAPACHEM TRAWY.
UPEWNIŁ SIĘ, ŻE KOT ŚPI, I ZACZĄŁ ZAJADAĆ TAK ŁAKOMIE, ŻE AŻ WSZEDŁ DO WORKA. WTEDY KOT ZERWAŁ SIĘ, ZAWIĄZAŁ WOREK I PĘDEM POBIEGŁ DO KRÓLEWSKIEGO ZAMKU.
- PROSZĘ O WIDZENIE Z KRÓLEM! - ZAWOŁAŁ, STAJĄC POD BRAMĄ. - NIOSĘ DAR DLA JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI!
STRAŻNICY OTWORZYLI I ZDZIWILI SIĘ NA WIDOK KOTA Z OSTROGAMI. ZAPROWADZILI GO DO KRÓLA, A WTEDY KOT UKŁONIŁ SIĘ NISKO I POWIEDZIAŁ:
- PRZYNOSZĘ DAR OD MOJEGO PANA. JEST TO ZAJĄCZEK Z JEGO PÓL.
MÓJ PAN JEST CZŁOWIEKIEM BOGATYM I UCZCIWYM, DLATEGO TYM, CO MA, CHĘTNIE SIĘ PODZIELI.
- A KIM JEST TWÓJ PAN? - ZAPYTAŁ ZACIEKAWIONY KRÓL.
- MOIM PANEM JEST MARKIZ CARRABAS - OZNAJMIŁ KOT.
- PODZIĘKUJ WIE SWOJEMU PANU - RZEKŁ KRÓL. KOT UKŁONIŁ SIĘ ZNOWU, PO CZYM WYBIEGŁ Z ZAMKU I WRÓCIŁ DO MŁYNARCZYKA, KTÓRY JUŻ NIEPOKOIŁ SIĘ JEGO ZNIKNIĘCIEM. NIC MU JEDNAK NIE POWIEDZIAŁ..."
FRAGMENT 2
"PEWNEGO DNIA WSZYSCY STALI SIĘ NAGLE BARDZO ZAJĘCI. KIEDY OLAF ODNALAZŁ ELSĘ W SALI NARAD, ZAWOŁAŁ:
- CHODŹMY POSKAKAĆ W LIŚCIACH!
JEDNAK KRÓLOWA MIAŁA WŁAŚNIE SPOTKANIE Z AMBASADOREM Z DALEKIEGO KRAJU.
- PRZYKRO MI, OLAFIE, ALE MAM DZISIAJ DUŻO PRACY.
NA KORYTARZU BAŁWANEK ZOBACZYŁ ANNĘ.
- MOŻE POŚLIZGASZ SIĘ ZE MNĄ PO LŚNIĄCYCH ZAMKOWYCH POSADZKACH?
- BARDZO BYM CHCIAŁA, OLAFKU, ALE MAM DZISIAJ MNÓSTWO PRACY. MUSZĘ POMÓC ELSIE W JEJ KRÓLEWSKICH OBOWIĄZKACH - TŁUMACZYŁA SIĘ ANNA.
OLAF WYSZEDŁ NA DZIEDZINIEC I ZOBACZYŁ KRISTOFFA.
- MOŻEMY POJECHAĆ ZE SWENEM NAD FIORD?
- WYBACZ RZUCIŁ W POSPIECHU KRISTOFF - ALE MAM DZISIAJ DUŻO PRACY.
MUSZĘ PILNIE SPRZEDAĆ LÓD! ZARÓWNO KRISTOFF, JAK I ANNA MÓWILI O CZYMŚ, CO NAZYWAŁO SIĘ "PRACĄ".
BAŁWANEK NIE BARDZO WIEDZIAŁ, CO TO SŁOWO ZNACZY.
- HEJ, MOŻESZ MI WYJAŚNIĆ, CO TO JEST PRACA? - SPYTAŁ PRZECHODZĄCEGO CHŁOPCA.
ALE CHŁOPIEC TYLKO WZRUSZYŁ RAMIONAMI.
NA SZCZĘŚCIE SPOTKAŁ GERDĘ, WIERNĄ SŁUŻKĘ ELSY I ANNY. POCZCIWA GERDA WZIĘŁA GO ZA RĘKĘ I POPROWADZIŁA DO ZAMKU.
- PRACA TO OBOWIĄZEK ROBIENIA RÓŻNYCH RZECZY DLA ZAMKU I KRÓLESTWA - WYJAŚNIŁA PO DRODZE.
- CHCIAŁBYM ROBIĆ COŚ DLA KOGOŚ - POWIEDZIAŁ BAŁWANEK. - CZY JA TEŻ MOGĘ DOSTAĆ PRACĘ?
- OCZYWIŚCIE, ŻE TAK. - CHODŹ ZE MNĄ DO KUCHNI, TO ZNAJDĘ CI JAKĄŚ PRACĘ.
OLAF NIE POSIADAŁ SIĘ ZE SZCZĘŚCIA. W KUCHNI WRZAŁO - SZYKOWANO MNÓSTWO WSPANIAŁYCH POTRAW.
KUCHARZ POKAZAŁ OLAFOWI, JAK SORTOWAĆ WARZYWA Z PRZEZNACZENIEM NA RÓŻNE POTRAWY. PRACA SORTOWACZA WARZYW SPODOBAŁA SIĘ OLAFOWI! W KUCHNI BYŁO CIEPŁO I PRZYTULNIE, A WARZYWA PRZYPOMINAŁY MU WŁASNY NOS. MOŻE NAWET ZNAJDZIE SOBIE NOWY? PRZYMIERZYŁ GRZYB... POMIDOR ... I RZODKIEWKĘ!
WTEM DO KUCHNI WSZEDŁ MĘŻCZYZNA NIOSĄCY DWIE DZIWNE SZCZOTKI.
- CZY KTOŚ WZYWAŁ KOMINIARZA? - ZAPYTAŁ
- TAK, TAK - ODPOWIEDZIAŁA GERDA. - TRZEBA PRZECZYŚCIĆ KOMIN W JADALNI.
- PAN BĘDZIE PRACOWAĆ? MOGĘ POMÓC? - ZAPYTAŁ OLAF.
- ALEŻ OCZYWIŚCIE! - ODPARŁ Z UŚMIECHEM KOMINIARZ.
OLAF WSZEDŁ ZA KOMINIARZEM NA DACH.
- NAUCZĘ CIĘ, JAK SIĘ TO ROBI - POWIEDZIAŁ CZYŚCICIEL KOMINÓW. - POCHYLASZ SIĘ NAD KOMINEM I ...
OLAF ZA BARDZO SIĘ POCHYLIŁ I WPADŁ DO ŚRODKA!
- JU - HUU! - WRZASNĄŁ. - PODOBA MI SIĘ PRACA!
KOMINIARZ USIŁOWAŁ GO CHWYCIĆ, ALE ŚLISKI BAŁWAN WYMKNĄŁ MU SIĘ Z RĄK I ZNIKŁ W CZARNEJ CZELUŚCI...
PO CHWILI W CHMURZE SADZY BAŁWANEK WYLĄDOWAŁ W KOMINKU W JADALNI! SADZA BYŁA TAK CZARNA JAK JEGO GUZIKI!
- OLAFIE, KRÓLOWA ZARAZ BĘDZIE PODEJMOWAŁA AMBASADORA OBIADEM - POWIEDZIAŁ KAJ, KTÓRY NAKRYŁ DO STOŁU. - WSZYSTKO TUTAJ MUSI LŚNIĆ - NAWET TY!OLAF WYSZEDŁ NA DWÓR I OTRZEPAŁ SIĘ Z SADZY.
- UFF, WRESZCIE JESTEM CZYSTY! - POWIEDZIAŁ.
- EJ! - ZAWOŁAŁ STAJENNY. - OBSYPAŁEŚ SADZĄ KONIA AMBASADORA!
BAŁWANEK PATRZYŁ, JAK STAJENNY ZABIERA SIĘ DO CZYSZCZENIA RUMAKA.
- O CZY TO JEST PRACA? - ZAPYTAŁ.
- TAK, A CO? CHCESZ POMÓC?
I TAK OLAF PRZEPRACOWAŁ CAŁE POPOŁUDNIE W STAJNI..."
FRAGMENT 3
"MROK GĘSTNIAŁ, GDY PRZEZ GAŁĘZIE SOSNY DOSTRZEGŁA NIKŁE ŚWIATEŁKO. POSZŁA W JEGO KIERUNKU I WKRÓTCE ZNALAZŁA MAŁĄ CHATKĘ, A W NIEJ MAŁE STOŁY, KRZESŁA I SIEDEM ŁÓŻEK.
- SĄ NIEWYGODNE NAWET DLA DZIECI - SZEPNĘŁA. - CIEKAWE KTO TU MIESZKA. TAK CZY INACZEJ, ZOSTANĘ TUTAJ NA NOC. W MALEŃKIEJ SPIŻARNI ZNALAZŁA SIEDEM PORCJI, PRZYGOTOWANYCH ZAPEWNE NA KOLACJĘ. ZJADŁA WSZYSTKIE, KORZYSTAJĄC Z MACIUPEŃKICH NACZYŃ, ALE LEDWO ZASPOKOIŁA GŁÓD. POTEM ZSUNĘŁA ŁÓŻECZKA I UŁOŻYŁA SIĘ W POPRZEK NICH. SZYBKO ZASNĘŁA.
PO GODZINIE WRÓCILI GOSPODARZE CHATKI. BYŁO TO SIEDEM KRASNOLUDKÓW.
- KTOŚ JADŁ MOJĄ ŁYŻECZKĄ! - ZAWOŁAŁ PIERWSZY.
- KTOŚ PIŁ Z MOJEGO KUBKA - POWIEDZIAŁ DRUGI.
- KTOŚ POCZĘSTOWAŁ SIĘ NASZĄ KOLACJĄ - OBURZYŁ SIĘ TRZECI.
- KTOŚ ŚPI W MOIM ŁÓŻECZKU! - KRZYKNĄŁ CZWARTY.
- I W NASZYCH! - DOŁĄCZYLI DO NIEGO PIĄTY I SZÓSTY.
- TO DZIEWCZYNKA - POWIEDZIAŁ SIÓDMY.
I WTEDY WŁAŚNIE ŚNIEŻKA OBUDZIŁA SIĘ.
- A TO CO" - ZE ZDUMIENIA PRZETARŁA OCZY. - NIGDY NIE WIDZIAŁAM, ŻEBY KTOŚ BYŁ TAK MAŁY, CHOCIAŻ PRZECIEŻ MIELIŚMY NA DWORZE KARŁY.
- NA DWORZE? - ZDZIWIŁY SIĘ KRASNOLUDKI. - JESTEŚ KRÓLEWNĄ?
- TAK.
I OPOWIEDZIAŁA I M CAŁĄ HISTORIĘ.
- NIE MOŻESZ WRÓCIĆ DO MACOCHY. ZOSTAŃ Z NAMI - POWIEDZIAŁY KRASNOLUDKI. - PRZYDA SIĘ TU KTOŚ, KTO ZADBA O NASZĄ CHATĘ.
ŚNIEŻKA SKORZYSTAŁA Z ZAPROSZENIA. SZYBKO ZAPRZYJAŹNIŁA SIĘ ZE SWOIMI GOSPODARZAMI I, CHOĆ WSPOMINAŁA PAŁAC I OJCA, BYŁA CAŁKIEM SZCZĘŚLIWA.
TYMCZASEM ZŁA KRÓLOWA ZNÓW ZAPYTAŁA LUSTERKO:
- ZWIERCIADEŁKO, POWIEDZ PRZECIE, KTÓŻ JEST NAJPIĘKNIEJSZY NA ŚWIECIE?
A GDY USŁYSZAŁA:
- TYŚ PIĘKNA JAK GWIAZDY NA NIEBIE, LECZ ŚNIEŻKA PIĘKNIEJSZA OD CIEBIE.
- WPADŁA W FURIĘ.
NATYCHMIAST KAZAŁA WTRĄCIĆ DO LOCHU MYŚLIWEGO, BY TAM OCZEKIWAŁ NA EGZEKUCJĘ, SAMA ZAŚ POSZŁA DO NAJDALSZEJ WIEŻY, GDZIE PRZECHOWYWAŁA KILKA KSIĄG I PRZYRZĄDÓW MAGICZNYCH. SPOD STOSU SZPARGAŁÓW WYCIĄGNĘŁA SZKLANĄ KULĘ.
- A, MAM CIĘ, PASKUDNE DZIEWUSZYSKO! - WYMRUCZAŁA. - CHATA KRASNOLUDKÓW. TO NIEDALEKO. TRAFIĘ TAM BEZ TRUDU, JESZCZE TYLKO PRZYGOTUJĘ DLA CIEBIE MAŁĄ NIESPODZIANKĘ.
WEDŁUG PRZEPISU Z CZARODZIEJSKIEJ KSIĘGI ZAGOTOWAŁA W RONDELKU TRUJĄCĄ MIKSTURĘ I ZANURZYŁA W NIEJ OZDOBNY GRZEBIEŃ. NATYCHMIAST ZAMIENIŁA SIĘ W PRZYGARBIONĄ STARUSZKĘ. NIE TRACĄC CZASU POSZŁA DO CHATKI KRASNOLUDKÓW.
- PUK, PUK - ZASTUKAŁA W OKIENNICE.
- CZY MASZ TROCHĘ WODY, MOJE ŚLICZNE DZIECKO? - ZAPYTAŁA DRŻĄCYM GŁOSEM KRÓLOWA. - IDĘ Z DALEKA I JESTEM BARDZO SPRAGNIONA.
DZIEWCZYNKA CHĘTNIE POCZĘSTOWAŁA JĄ ORZEŹWIAJĄCĄ WODĄ ZE ŹRÓDEŁKA.
- DZIĘKUJĘ CI, MOJA PIĘKNA- GIĘŁA SIĘ W FAŁSZYWYCH UKŁONACH STARUSZKA. - TAKA WODA WARTA JEST SKARBU. PRZYJMIJ W PODZIĘCE CHOCIAŻ TEN GRZEBIEŃ. MOIM SIWYM KOSMYKOM SIĘ NIE PRZYDA, A TY MASZ TAKIE LŚNIĄCE WŁOSY. NIECH CI SŁUŻY JAK UMIE. ŚNIEŻKA GRZECZNIE PODZIĘKOWAŁA ZA UPOMINEK I GDY TYLKO STARUSZKA ZNIKNĘŁA ZA DRZEWAMI, ZACZĘŁA SIĘ CZESAĆ.
ZA KAŻDYM POCIĄGNIĘCIEM GRZEBIENIA STAWAŁA SIĘ CORAZ BARDZIEJ SENNA, AZ W KOŃCU OSUNĘŁA SIĘ NA ZIEMIĘ WE ŚNIE TAK TWARDYM.
W PAŁACU LUSTERKO ZNÓW ZAPEWNIŁO KRÓLOWĄ, ŻE NIE MA NA ŚWIECIE PIĘKNIEJSZEJ OD NIEJ KOBIETY.
WRÓCIWSZY DO CHATKI, KRASNOLUDKI ZNALAZŁY NIEPRZYTOMNĄ ŚNIEŻKĘ I WPADŁY W ROZPACZ. WŚRÓD ŁEZ KTÓRYŚ W KOŃCU ZAUWAŻYŁ W JE WŁOSACH GRZEBIEŃ I WYJĄŁ GO, BY ZACHOWAĆ NA PAMIĄTKĘ. JAKAŻ BYŁA RADOŚĆ WSZYSTKICH, GDY DZIEWCZYNKA OCKNĘŁA SIĘ.
- NIGDY WIĘCEJ NIE UFAJ OBCYM. TO MUSIAŁA BYĆ TWOJA MACOCHA. PRZEBRANA ALBO ZACZAROWANA. MUSISZ SIĘ STRZEC - POWIEDZIAŁY KRASNOLUDKI.ODTĄD ZAWSZE JEDEN Z NAS BĘDZIE ZOSTAWAŁ Z TOBĄ..."
Komentarze
Prześlij komentarz