HANNA ŁOCHOCKA - 100 ROCZNICA URODZIN POETKI



HANNA ŁOCHOCKA - 100 ROCZNICA URODZIN POETKI



                
                  Hanna Łochocka urodziła się 5 maja 1920 roku w Lublinie. Poetka i prozaik, autorka tekstów piosenek i słuchowisk radiowych dla dzieci, tłumaczka.
Ukończyła studia ekonomiczne w Warszawie, oraz historię na Uniwersytecie Warszawskim.
Po wojnie podjęła pracę w redakcji pism najpierw ekonomicznych, a następnie historycznych.
Na początku lat pięćdziesiątych związała się na stałe z wydawnictwem "Książka i Wiedza" - była redaktorem i tłumaczem dzieł historycznych.
      W chwilach wolnych tworzyła głównie dla dzieci, chociaż w swoim dorobku artystycznym ma także wiersze dla dorosłych.
Jako poetka zadebiutowała w 1947 roku publikując swoje wiersze w "Świerszczyku", "Płomyczku", a potem także w "Misiu" oraz w książkach i książeczkach między innymi w serii "Poczytaj mi mamo".
         Pisząc dla najmłodszych, dbała o kształtowanie postaw społecznych, o kulturę języka polskiego, o miłość do przyrody i ojczystego kraju. Pisała dla nich chyba z tęsknoty za własnymi dziećmi, których nigdy nie miała.
  Jej twórczość dla dzieci jest bardzo pogodna, pełna radości i optymizmu, choć czasem magicznego. Dla dzieci wydała kilkadziesiąt książek, najczęściej zbiorów krótkich, rymowanych wierszy.
 Większość tych utworów ma charakter użytkowy, np. ułatwia przyswajanie wiedzy, uczy orientacji w świecie znaków i przepisów, inspiruje dzieci do działań plastycznych i rozwija wyobraźnię. Na uwagę zasługują utwory będące formą zabawy i ćwiczeniami językowymi: "Barabule", "Chrząszcz w trzcinie". 
Z upodobaniem pisała o świecie przyrody, nadając niebędącym ludźmi przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp. cech ludzkich i ludzkich motywów postępowania i czyniąc partnerem w dziecięcych przygodach, ułatwiając poznawanie świata.
   Najpopularniejszy stał się cykl rymowanych książek o przygodach ptaków: "O wróbelku Elemelku". W beztroskich, pełnych humoru opowieściach o doświadczeniach dzieci i uosabiających je zwierząt pouczała odbiorców w umiarkowany, życzliwy sposób. 
  Podkreślała role przyjaźni i współdziałania, dbała o kształtowanie postaw prospołecznych.
Tworzyła literaturę o charakterze okolicznościowym, stylizowana według dziecięcych upodobań. Poczytność książek sprawiła, że poszczególne utwory miały po kilka wydań, były też tłumaczone na wiele języków. Do najpopularniejszych należą:"Bajka o pierwszym rogaliku",
"Chrząszcz brzmi w trzcinie", "Ciemno czy jasno?", Cykl Elemelka: "O wróbelku Elemelku",
"Wróbelek Elemelek i jego przyjaciele", "Psoty i kłopoty wróbelka Elemelka", "Dziewczynka z tęczy", "Kolorowo, kolorowo", "Malowana skrzynia", "Podróże Jasia", "Rachunki leśnego dziadka", "Wesołe podwórko", "Wiosenny list", "Ma Agatka... Ma Balbinka... Ma Barbarka"
Niektóre wierszyki wydane były jako bajka muzyczna czytane przez Włodzimierza Nowakowskiego. W 1984 roku  Hanna Łochocka otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci. Zmarła 14 marca 1995 roku w Warszawie.



,,KSIĄŻKA CZEKA''

Książka nas uczy, książka cieszy,
czasem zadziwi nas niemało
albo po prostu tak rozśmieszy,
jakby się dobry żart słyszało.

Książka też dobrze nam doradza,
różne wskazówki, wzory daje.
Książka w szeroki świat wprowadza,,
dalekie z nami zwiedza kraje.

Lubimy książkę przyjaciółkę.
Wiesz, co ci powiem? Nie odwlekaj.
Masz trochę czasu? Spójrz na półkę.
sięgnij po książkę! Książka czeka.
                                                                  
Hanna Łochocka


Hanna Łochocka "Książka czeka" Czyta: Bogdan Dmowski





,,PRZYJACIEL NA CAŁE ŻYCIE''

Nie trzeba wielkich mieć bibliotek,
by przyjacielem książki zostać.
Piękną oprawę, zdobną złotem,                                            

tekturka nam zastąpi prosta.
Ale na pewno nie zawadzi
półkę codziennie wytrzeć z kurzu
i kilka książek tam zgromadzić.
A potem więcej. Sporo. Dużo.

Nie trzeba molem być książkowym,
grzbietu nad stołem ciągle schylać,
od kartek nie odrywać głowy
i książki w rękę brać co chwila.
Lecz w dzień powszedni czy w niedzielę
sam na sam z książką usiąść sobie,
witać się z nią jak z przyjacielem,
długo się bez niej nie móc obejść.
czarną literą - cennym kluczem.

Nie trzeba bać się, że czasami
zmęczy nas książka albo znuży.
Bo ona chce pogadać z nami,
namówić chce nas do podróży,
pocieszyć chce, rozśmieszyć nieraz,
chce pożartować, bawić, uczyć
i kolorowy świat otwierać

Hanna Łochocka




"O wróbelku Elemelku" 
 frag.: Jak wróbelek na wycieczkę z myszką wybrał się nad rzeczkę


"Raz wróbelek Elemelek 
Myszce Kiki rzekł: 
- W niedzielę 
Na wycieczkę jechać trzeba. 
Słońce do nas mruga z nieba. 
Ja na plaży dziób opalę, 
Ty ogonek. 
- Doskonale!- mówi myszka- 
- Zabrać muszę, 
Zasuszonych parę muszek, 
Skórkę sera (przysmak myszek), 
By nam głód nie skręcał kiszek. 
Pozbierali więc specjały, 
Napełnili plecak cały 
I nazajutrz z rannym słonkiem,
Wznosząc złoty kurz ogonkiem, 
Biegną dróżką, czyli raczej 
Biegnie myszka, wróbel skacze." 








Jak Wróbelek Elemelek w szkole uczył się literek



Wróbelek Elemelek- bajka






O wróbelku Elemelku

Ptasie mleko


O pierwszym rogaliku

Chrząszcz w trzcinie

Kolorowa Bajka-Niebajka

Legenda o tarczy i mieczu

Dziewczynka z tęczy

Malowana skrzynia

Pod parasolem


Hanna Łochocka "Wiosenne pytania"


Na podwórku koło bramy



“O wrobelku Elemelku”, aut. Hanna Łochocka, czyta Monika Burzykowska
























Komentarze

Popularne posty z tego bloga

KATALOG RZECZOWY I JEGO BUDOWA

DOROTA GELLNER - GODZINA Z CIEKAWĄ KSIĄŻKĄ

CZASOPISMO JAKO ŹRÓDŁO AKTUALNEJ WIEDZY - LEKCJA BIBLIOTECZNA