DANUTA WAWIŁOW - GODZINA Z CIEKAWĄ KSIĄŻKA

DANUTA WAWIŁOW - GODZINA Z CIEKAWĄ KSIĄŻKĄ

    Dzisiaj przybliżę Wam postać Danuty Wawiłow autorki książek dla dzieci. Zamieściłam kilka wierszy autorki i zachęcam Was do przeczytania.

      Danuta Wawiłow była poetka, pisarka, tłumaczką i autorką słuchowisk radiowych.

Pisała piękne wiersze dla najmłodszych, w których wiernie przedstawiała dziecięce rozumienie świata, radości i troski małego czytelnika.

     Wspólnie z mężem, Olegiem Usenką pisała baśnie poetyckie. Z córką Natalią wydała zbiory wierszy między innymi bajkę o Trójkątnej Karolinie. 

     Wiersze Danuty Wawiłow są wyjątkowe - pełne miłości dla dzieci, rodzinnego ciepła, radości.

Czasami są nastrojowe i smutne, a czasami pełne zwariowanej fantazji i niepowtarzalnego humoru.

Nikt tak dobrze, jak Danuta Wawiłow nie rozumiał najskrytszych marzeń i pragnień dzieci.

   Czytajmy Wawiłow!

Przyszedł do nas wujek Władek,
przyniósł wielką czekoladę,
z orzechami, z rodzynkami,
w pięknym pudle z obrazkami.
Jeśli będę grzecznie siedzieć,
dadzą mi ją po obiedzie...
Choć zamknięta jest szuflada,
wszędzie pachnie czekolada.
Układanki chcę układać -
wszędzie pachnie czekolada.
Gdy na nowy rower wsiadam -
wszędzie pachnie czekolada.
Kiedy z lalką sobie gadam -
wszędzie pachnie czekolada.
Czy ktoś może mi powiedzieć,
kiedy będzie po obiedzie?
Bo nie mogę żyć w spokoju,
gdy ten zapach jest w pokoju!

                                                             

Już od rana na podwórzu
 wśród patyków i wśród liści
 przycupnęli nad kałużą
 pracowici kałużyści.
 Wygrzebują brud z kałuży,
 niech kałuża będzie czysta!
 Pełne ręce ma roboty
 każdy dobry kałużysta!
 Rękawiczką i chusteczką
 dwóch błocistów chodnik czyści.
 Obrzucają się szyszkami
 bardzo dzielni szyszkowiści.
 Dwie kocistki pod ławeczką
 cukierkami karmią kota...
 Świątek, piątek czy niedziela
 na podwórku wre robota!

Usiądź przy mnie, mamusiu.
Coś ci powiem do uszka...
Wiesz, kto do mnie przychodzi,
jak się kładę do łóżka?
Takie śliczne, pucha te,
kolorowe jak ptaki...
Za nic w świecie nie zgadniesz!
To przychodzą RUPAKI !
Te RUPAKI, mamusiu,
to są takie zwierzaki -
trochę jakby kociaki,
trochę jakby dzieciaki,
trochę jakby motyle,
krokodyle czy raki...
Nie rozumiesz, mamusiu?
No, po prostu - RUPAKI!
Są RUPAKI dorosłe
i RUPAKI - dzieciaki,
są RUPAKI - dziewczyny
i RUPAKI - chłopaki,
są RUPAKI - mądrale
i RUPAKI - głuptaki,
są brzydale i wcale,
wcale ładne RUPAKl...
Te RUPAKI mieszkają
w różnych dziurach i kątach,
i na przykład za szafą,
gdzie się kurzu nie sprząta,
i w szufladzie tatusia,
i na półce z książkami,
i w wózeczku dla lalki
też nocują czasami.
Strasznie boją się myszy
i nie lubią jeść sera,
zawsze tańczą kozaka,
gdy na burzę się zbiera,
śpią w kaloszach, a kąpiel
zawsze biorą we frakach...
Nie chcesz wierzyć? Naprawdę!
Ja się znam na RUPAKACH !
Jeśli spotkasz któregoś
w kuchni albo w łazience,
to go możesz pogłaskać
albo wziąć go na ręce,
tylko nie mów przypadkiem:
Jejku, co za pokraka!,
bo ty nie wiesz, jak łatwo
jest obrazić RUPAKA!
Popatrz, popatrz, już przyszły.
Jeden siedzi na oknie!
Oj, przepraszam, mamusiu,
że tak ziewam okropnie!
Jak mi bajkę opowie,
to powtórzę ci rano...
Teraz już mnie pocałuj...
Zaraz zasnę... Dobranoc!

                                                         Urodzinki
Tak bym chciała, tak bym chciała,
żeby były urodzinki!
 U chłopczyka czy dziewczynki,
u kucyka czy sardynki - 
wszystko jedno, wszystko jedno,
byle były urodzinki!

       Żeby było dużo gości,
       i Mateusz, i Grażynka,
       dla każdego moc pyszności,
       wszystkie stoły w upominkach,
       na tych cudnych, na nienudnych,
       na wesołych urodzinkach!

A jak zjemy wszystkie kremy,
czekoladę i rodzynki,
upominki rozwiniemy,
upaćkamy się jak świnki,
to z radości podskoczymy
i powiemy do rodzinki:
"Niech żyjecie, niech żyjemy
i niech żyją urodzinki".

                                                   Gołąbek

Raz
miałem taki sen,
że po łóżku mi chodzi gołąbek.
Gruchał tak cichusieńko
i mogłem go dotknąć
ręką.
Na szyi miał szare piórka,
a tak
to był cały biały.
To było dawno.
W sobotę.
jak jeszcze byłem mały.

                                                Lato
Daj mi rękę mamusiu,
pójdziemy na rosę!
Trawa będzie zielona,
my będziemy bose.
Drzewa będą zielone,
góry będą zielone,
chmury będą zielone,
wielkie i puchate!
Domy będą zielone,
dymy będą zielone...
Wiesz, dlaczego zielone?
Bo to będzie lato!

                                           Na wysokim drzewie

Na wysokim drzewie,
na cienkiej gałązce,
wisi sobie kolebeczka
na zielonej wstążce.
                Lulaj synku lulaj
                pod listeczkiem klonu.
               Mama z boru ci przyniesie
               jagodę czerwoną.
Lulaj, synku lulaj
aż do dnia biegłego.
Tata z boru ci przyniesie
zajączka szarego.
              Lulaj, synku, lulaj!
              Przyjdzie złe wietrzysko,
             złamie cienką gałązeczkę
              i wszystko, i wszystko....